Dr Jarosław Reszczyński pracuje jako adiunkt w Zakładzie Prawa Rzymskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jest autorem publikacji z zakresu prawa rzymskiego, historii państwa i prawa oraz dziejów życia społecznego. Interesuje} go szczególnie zagadnienia kształtowania pojęć, norm i instytucji oraz procesy dyfuzji w sferze kultury prawnej.

Publikacja omawia projekt reformy prawa przygotowany w 1523 roku z inspiracji króla Zygmunta I Starego i prymasa Jana Łaskiego. Był on częścią działań zmierzających do unowocześnienia praw Królestwa Polskiego, podejmowanych w pierwszych dziesięcioleciach XVI wieku. Kodyfikacja, zwana Sigismundiną, miała obowiązywać powszechnie, a głównym jej celem była modyfikacja prawa saskiego i magdeburskiego stosowanego w większości miast i wsi Królestwa. Względy polityczne uniemożliwiły wprowadzenie jej wżycie. Dzisiaj stanowi interesujące źródło poznania wiedzy oraz kultury prawnej polskich prawników tego okresu, wpływów, którym podlegali, a także opinii władzy o społecznej zdolności akceptacji zmian prawa. Przekonania reformatorów o pożądanym modelu państwa i życia społecznego ujawniają się przede wszystkim w ustroju sądownictwa i normach procesowych, toteż są one głównym przedmiotem analizy autora publikacji. Tytułowe zagadnienia przedstawiono na tle szerokiej panoramy wzorów legislacyjnych, które Maciej Śliwnicki znajdował w źródłach prawa rzymskiego, prawa kanonicznego, procesu rzymsko-kanonicznego, włoskiego prawa statutowego oraz prawa niemieckiego. Tworzyły one u schyłku średniowiecza wspólny zrąb ponadnarodowej europejskiej kultury prawnej, której zawdzięczał swoją formację zawodową.