W monografii zaprezentowano teoretycznoprawne rozważania nad podmiotowością agentów programowych, czyli programów komputerowych, które dzięki zastosowanym technologiom z zakresu sztucznej inteligencji wykazują zachowania nazywane „autonomicznymi”. Mogą przyjmować postać na przykład programów giełdowych lub programów odpowiedzialnych za sterowanie autonomicznymi pojazdami. „Autonomia” zachowań agentów rodzi problemy prawne związane z przypisywaniem odpowiedzialności za konsekwencje działań.

Pierwszym celem rozprawy jest udowodnienie, że pojęciowe odróżnienie agentów od „klasycznych” programów jest uzasadnione, a w związku z tym dotychczasowe regulacje odnoszące się do programów nie odpowiadają na problemy specyficznie związane z agentami. Drugi cel to krytyczna analiza proponowanych w literaturze modeli rozwiązywania problemów dotyczących przypisywalności odpowiedzialności prawnej. Koncentruje się ona na modelu upodmiotowienia agentów programowych, postulując stworzenie nowej instytucji prawnej – osoby elektronicznej – oraz prezentuje zalety tego podejścia.

„Przedstawione poglądy i rozumowania stoją na wysokim poziomie naukowym, świadczą o dużych zdolnościach i predyspozycjach autora do pracy naukowej, a także o znakomitym opanowaniu warsztatu naukowego oraz znajomości literatury przedmiotu. Wiele z prezentowanych przez niego wniosków ma charakter kontrowersyjny i prowokuje do polemiki, co w żadnej mierze nie może rzutować na wysoką ocenę rozprawy. Potwierdza to raczej doniosłość i trudność poruszanych tu zagadnień wymagających doskonałej orientacji w wielu dziedzinach wiedzy oraz zdolności do samodzielnego, krytycznego i nieschematycznego myślenia”.
Z recenzji prof. dr. hab. Tomasza Pietrzykowskiego