Książka jest próbą przedstawienia topografii polsko-żydowskiego pogranicza: opisu jego wybranych miejsc, przestrzeni instytucjonalnych i tekstów. Punkt wyjścia stanowi refleksja nad przemianami rozumienia fenomenu pogranicza, jakie dokonały się w ostatnich dekadach w związku z przekształceniami w obrębie antropologii, studiów żydowskich i polskich badań antropologiczno-kulturowych, a także nad ukształtowanym w ich rezultacie nowym instrumentarium pojęciowym i jego znaczeniem dla reinterpretacji kulturowych kontaktów polsko-żydowskich.

Wśród wyróżnionych w topograficznym oglądzie miejsc, przestrzeni i tekstów pogranicza znalazły się między innymi klasa szkolna jako jedna z kluczowych nowoczesnych stref polsko-żydowskiego kontaktu, żydowska prasa w języku polskim i periodyki będące wynikiem współobecności i współdziałania Polaków oraz Żydów, publikowana w wielkonakładowych polsko-żydowskich dziennikach powieść w odcinkach, narodowe opowieści dla dzieci, kobiece narracje asymilatorskie i przekłady literatury jidysz.

Eugenia Prokop-Janiec – dr hab., profesor UJ w Katedrze Antropologii Literatury i Badań Kulturowych na Wydziale Polonistyki UJ. Autorka książek Międzywojenna literatura polsko-żydowska jako zjawisko kulturowe i artystyczne (1992; Nagroda im. Jana Karskiego
i Poli Nireńskiej YIVO, 1993; przekład angielski Polish-Jewish Literature in the Interwar Years, 2003), Literatura i nacjonalizm. Twórczość krytyczna Zygmunta Wasilewskiego (2004), edytorka antologii Międzywojenna poezja polsko-żydowska (1996), współ-redaktorka tomów Teatr żydowski w Krakowie (1995), Literatura polsko-żydowska. Studia i szkice (2011). Artykuły drukowała m.in. w „Pamiętniku Literackim”, „Tekstach Drugich”, „Ruchu Literackim”, „Polin. Studies in Polish Jewry”, „Gal-Ed”, „The Polish Review”.