Znany autor publikacji na temat relacji posłów państw obcych z okresu Sejmu Wielkiego i powstania kościuszkowskiego, kontynuując swe poprzednie prace, tym razem opublikował ważne depesze posła pruskiego Leopolda Heinricha Goltza z Petersburga z 1792 roku, skierowane do ówczesnego króla pruskiego. W książce uwzględnione zostały również wysyłane do niego listy Fryderyka Wilhelma II, także z roku 1792.

Dzięki nim możemy dokładnie prześledzić, jak kształtowała się antypolska postawa Prus i Rosji oraz jak dokonywało się nawiązywanie współpracy i związków polsko-rosyjskich, co znalazło ostatecznie swój finał w przymierzu zawartym 7 sierpnia 1792 i traktacie rozbiorowym z 3 stycznia 1793 roku.

W pracy zamieszczone są również inne relacje dyplomatów pruskich z ego okresu – z Drezna, Wiednia, Mitawy i Konstantynopola.

Na uwagę zasługują zwłaszcza ciekawe depesze Ludwika Buchholtza z końca roku 1792, dzięki którym możemy poznać nastroje społeczeństwa polskiego po przegranej wówczas wojnie polsko-rosyjskiej, a także w początkowym okresie rządów targowiczan. Interesujące są przede wszystkim relacje posła pruskiego z Wiednia, Jacobiego-Kloesta, które informują o tym, jak olbrzymia była presja dyplomacji Berlina, wywierana na ówczesny rząd w Wiedniu, aby Austria wycofała się z pobierania planów Leopolda II, życzliwego Polsce, i przyjęła prusko-rosyjski punkt widzenia, to znaczy, by Wiedeń zaaprobował postulaty Prus i Rosji, zmierzające konsekwentnie do drugiego rozbioru Polski.