Niniejsza monografia jest próbą analizy funkcji, jaką pełnią wykładniki modalności epistemicznej w strategii argumentacyjnej. Modalność epistemiczna – jako jeden ze sposobów ujęzykowienia stopnia pewności sądu w kontekście realizacji określonej strategii argumentacyjnej – nie była dotychczas przedmiotem badań na gruncie tzw. politolingwistyki. Jako materiał do badań posłużyły współczesne teksty polityczne rosyjskich przywódców – Władimira Władimirowicza Puti na i Dmitrija Anatoljewicza Miedwiediewa ze względu na ich argumentacyjny charakter i maksymalną reprezentatywność dla dyskursu politycznego. Przeanalizowany materiał faktograficzny pozwala uchwycić podobieństwa i różnice pomiędzy użyciem wykładników modalności epistemicznej w strategii argumentacyjnej W.W. Putina i w strategii argumentacyjnej D.A. Miedwiediewa. Wyniki analizy bogatego materiału empirycznego ilustrują liczne wykresy.

Studium przeznaczone jest nie tylko dla językoznawców, lecz także dla czytelników interesujących się dyskursem politycznym oraz strategiami argumentacyjnymi, socjologów, politologów, ekspertów w dziedzinie marketingu i wizerunku politycznego.

Książka ukazała się jako czwarty tom w serii «Язык и метод. Русский язык в научных исследованиях XXI века» pod redakcją Doroty Szumskiej i Krzysztofa Ozgi.