Przedmiotem monografii jest kontrastywna analiza kategorii aspektualności w języku tureckim i rosyjskim, oparta na materiale tekstów literackich oraz ich przekładów. Opisano w niej sposoby realizacji znaczeń aspektualnych w językach o odmiennym typie strukturalnym oraz określono mechanizmy ich przekazu w tłumaczeniu, ze szczególnym uwzględnieniem problemu ekwiwalencji morfosyntaktycznej. Wyniki badań potwierdzają, że ekwiwalencja aspektualna w przekładzie rosyjsko-tureckim i turecko-rosyjskim ma charakter funkcjonalny i dynamiczny, a nie formalny. Osiągana jest ona przez redystrybucję komponentów semantycznych między różnymi poziomami systemu językowego, co znajduje odzwierciedlenie w strategiach kompensacji. Brak zgramatykalizowanej kategorii aspektu w języku tureckim nie oznacza braku aspektualności jako takiej, lecz wskazuje na odmienny sposób jej organizacji.


„Rozprawa jest dziełem dojrzałym, charakteryzującym się wysokim rygorem naukowym i nowatorskim podejściem do trudnego zagadnienia kategorii aspektualności. Wnosi ona istotny wkład w rozwój lingwistyki porównawczej, slawistyki, turkologii i translatoryki”.
Z recenzji dra hab. Roberta Bońkowskiego, prof. UŚ

„To pierwsze tak szczegółowe opracowanie kwestii aspektu w językach rosyjskim i tureckim. Na takie książki czekają nie tylko orientaliści, rusycyści, lecz także szersze grono lingwistów. Lektura umożliwia poznanie interesujących zagadnień, inspirujących, skłaniających do przemyśleń, dyskusji i dalszych poszukiwań”.
Z recenzji dr hab. Izabeli Kończak, prof. UŁ