Książka o poezji i filozofii. O dwóch żywiołach, które mieszają się ze sobą w naczyniu ukształtowanym ze słowa i myśli. Zbiór esejów poety ze skłonnością do filozoficznej refleksji i filozofa, który myśli wierszem. Spotkają się tutaj Miłosz z Herbertem, Gałczyński z Karpowiczem, Zagajewski z Sommerem - teologia z poetologią, metafizyka z liryzmem. Napisana brawurowym, zarazem precyzyjnym i swobodnym językiem książka przeznaczona jest dla filozofów spragnionych wyjścia z akademii i dla poetów nie lękających się filozofowania.


Książka Artura Grabowskiego stanowi ważną i odważną propozycję nie tylko lektury dużej części polskiej poezji dwudziestowiecznej, ale też określenia na nowo jej miejsca w rzeczywistości kulturowych zmian i wstrząsów. Pełna zarówno finezyjnych analiz, jak i szerokich kontekstów, zachęca do „myślenia z poetami” i wskazuje raz jeszcze na coś, o czym – jak się zdaje – zapomnieliśmy: na swoisty i niepowtarzalny charakter aktu twórczego. […] Autor posiadł umiejętność istotną w przypadku każdej refleksji humanistycznej: zdolność łączenia pozornie niemożliwych do pogodzenia strategii – z jednej strony eksponowania własnego, wyrazistego stanowiska wobec podejmowanych problemów, z drugiej zaś odkrywania całej ich złożoności. […] Warto podkreślić również to, że nie tylko układ samej książki jest nieprzypadkowy i dogłębnie przemyślany – autor wskazuje także na jej miejsce pośród swego dotychczasowego dorobku jako pozycji będącej kontynuacją wcześniej podejmowanych zagadnień.
dr hab. Andrzej Niewiadomski, prof. UMCS

Artur Grabowski – poeta, dramatopisarz, prozaik, eseista, krytyk i twórca teatralny, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, kierownik Studium Literacko-Artystycznego na tej uczelni. Jako stypendysta fundacji Fulbrighta i Fundacji Kościuszkowskiej wykładał na uniwersytetach amerykańskich w Chicago, Seattle i Buffalo; w ramach stypendium Komisji Europejskiej spędził też kilka miesięcy w Indiach, gdzie wykładał na University of Delhi. Debiutował wierszami w środowisku „bruLionu”, wydał kilka tomów poetyckich, napisał kilka dramatów, jest autorem opowiadań i powieści w formie dziennika oraz esejów o literaturze, filozofii i teatrze, a także przekładów poezji z języków angielskiego i włoskiego.

Więcej na: www.grabowski.art.pl

Dotychczas wydane książki autora:

Wiersz – forma i sens (teoria wiersza nowoczesnego, Kraków 1999)
Klatka z widokiem (eseje o literaturze europejskiego modernizmu, Kraków 2004)
Uzmysłowienia. Dramaty, sceny, obrazy (eseje o sztukach wizualnych, Kraków 2010)
Herbert-Hermes. Konteksty nowoczesności w esejach, dramatach i wierszach Zbigniewa Herberta (monografia komparatystyczna, Kraków 2013)
Prawdziwy Dramat Teatru. O metateatrze i metadramacie Bogusława Schaeffera (monografia teoretyczna, Kraków 2017)

Z didaskaliów (wiersze, Kraków 1991)
Pojedynek (wiersze, Warszawa 1998)
Ziemny początek (wiersze, Kraków 2000)
Szary człowiek (wiersze, Kraków 2007)
Jaśnienie (wiersze, Sopot 2011)
Ładne kwiatki (wiersze, Sopot 2018)
Wersje (wierszy z lat 1986–2017) (Warszawa 2018)

Do trzech razy sztuka (dramaty, Kraków 1999)
Trzy, cztery – tragedia! (dramaty, Kraków 2015)
Am (dziennik z drugiej strony) (proza, Warszawa 2018)