W ciągu ostatnich kilkunastu lat w Chinach skutecznie funkcjonował model rozwojowy oparty na eksporcie i inwestycjach. Dalsze utrzymanie wysokiego tempa rozwoju gospodarczego będzie jednak wymagało zmian w tym zakresie i podjęcia intensywnych działań w kierunku pobudzenia popytu wewnętrznego i zwiększenia rodzimej konsumpcji.
Chiny realizują działania na rzecz pobudzenia konkurencyjności przez stymulację rynku wewnętrznego, politykę zrównoważonego rozwoju oraz zabezpieczenie dostaw surowców, co jest szczególnie ważne w obliczu rosnącego uzależnienia od importu energii i wyczerpywania się własnych zasobów. Naczelne miejsce w tych rozważaniach zajmuje ochrona środowiska i przeciwdziałanie zmianom klimatycznym. To zmusza Chiny do wprowadzenia odpowiednich regulacji, które sprzęgają z sobą rozwój gospodarki z ochroną środowiska. Te dwa zagadnienia są już obecnie przedstawiane w ścisłej korelacji.
Zielony rozwój to rozwój zrównoważony, służący zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego państwa oraz rozwiązywaniu problemów surowcowych, a także sprzyjający ochronie środowiska i przeciwdziałaniu zmianom klimatycznym. Chiny pozostają od kilku lat największym inwestorem w odnawialne źródła energii na świecie. Same wyznaczają cele związane z ograniczaniem skali zanieczyszczeń, nie poddając się proponowanym regulacjom z zewnątrz. Budowa niskoemisyjnej gospodarki opartej na restrukturyzacji sektora węglowego, rozwoju sektora gazowego i jądrowego oraz promocji czystych i odnawialnych źródeł energii stała się w tej sytuacji strategicznym wyborem Chin. Działania rządu skierowane na poprawę efektywności energetycznej, ograniczenie zanieczyszczeń środowiskowych oraz wzrost wydajności wykorzystywania surowców energetycznych powinny się przyczynić do wzmocnienia pozycji Chin na arenie międzynarodowej w toczącej się debacie na temat zmian klimatycznych.

Dr hab. Łukasz Gacek pracuje w Instytucie Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uczestnik dwóch rocznych staży naukowo-badawczych w Fudan University oraz Xiamen University w Chinach. Specjalizuje się w tematyce współczesnych systemów politycznych, bezpieczeństwa i stosunków międzynarodowych w Azji Wschodniej. Autor monografii: Chińskie elity polityczne w XX wieku (Kraków 2009), Bezpieczeństwo energetyczne Chin. Aktywność państwowych przedsiębiorstw na rynkach zagranicznych (Kraków 2012), Azja Centralna w polityce energetycznej Chin (Kraków 2013), oraz współautor (wraz z Ewą Trojnar) książki Pokojowe negocjacje czy twarda gra? Rozwój stosunków ponad Cieśniną Tajwańską (Kraków 2012), a także kilkudziesięciu artykułów naukowych.