Książka zasadza się na mało znanych późnośredniowiecznych francuskich tekstach dramatycznych, które Katarzyna Dybeł przybliża jako pierwsza w polskiej przestrzeni naukowej. Autorka nie analizuje wątków maryjnych w oderwaniu od całości dzieł stanowiących przedmiot badań, lecz stara się ukazać konsekwencje ich istnienia dla budowy świata przedstawionego oraz wagę dla przesłania, które niosą ze sobą te utwory. W analizowanych dziełach
nie szuka jedynie piękna artystycznego, ich wartości literackiej – choć jest to u niej kluczowe – lecz potrafi dostrzec także piękno duchowe, odbijające głęboką duchowość maryjną ludzi końca Średniowiecza. Na uznanie zasługuje wielka wrażliwość na słowo, uwidaczniająca się przy analizie i interpretacji tekstów, oraz interdyscyplinarny charakter badań: spojrzenie filologiczne osadzone jest tu w kontekście teologii prezentowanej epoki. Nie jest to książka  napisana jedynie przez filologa mediewistę, lecz dzieło autorstwa mediewistki, która postrzega Średniowiecze szeroko, z uwzględnieniem jego różnorodności.