Cele i założenia         21
Uwagi o metodologii         25
Zarys treści         27

Najnowsze ustalenia w badaniach nad genezą koncepcji tathagatagarbhy         31
Mahāparinirvāṇamahāsūtra jako najstarszy ze znanych tekstów tathagatagarbhy         33
Dwie grupy tekstów, dwie ścieżki genezy         35

1.1.     Wprowadzenie         43
1.2.     Etymologia terminu tathāgatagarbha. Odcienie semantyczne terminu garbha         44
1.3.     Genealogia terminu tathāgatagarbha         46

1.3.1. Źródła niebuddyjskie         46
1.3.1.1. Hiraṇyagarbha         46
1.3.1.1.1. Hiraṇyagarbha jako synonim Brahmy. Budda i Brahma        51
1.3.1.2. Devagarbha         54
1.3.1.2.1. Garbha jako „dziecko” / „syn” oraz „nasienie” w kontekście buddyjskim         56
1.3.1.3. Konkluzje         61
1.3.2. Źródła buddyjskie         63
1.3.2.1. Padmagarbha         63
1.3.2.1.1. Padmagarbha w przekazach hinduskich         64
1.3.2.1.2. Padmagarbha w sutrach buddyjskich         65
1.3.2.1.3. Padmagarbha w Tathagatagarbha-sutree         66

1.4.     Wnioski. Zestawienie możliwości przekładu i interpretacji terminu tathāgatagarbha         70

2.1.    Wprowadzenie         75
2.2.    Świetlisty umysł (pabhassara citta) w kanonie palijskim         76

2.2.1. Świetlisty umysł w funkcji diachronicznej         86

2.3.    Czysty umysł w abhidhammie szkoły therawady. Bhavaṅga         89
2.4.    Czysty umysł w tradycji tathagatagarbhy. Wprowadzenie         94

2.4.1. Czysty i świetlisty umysł w sutrze Anūnatvāpūrṇatvanirdeśaparivarta         95
2.4.2. Wrodzony umysł (cittaprakṛti) w śastrze Ratnagotravibhāga         96
2.4.3. Czysty umysł a problem niewiedzy         100

2.5.    Tathagatagarbha jako podmiotowa zasada diachroniczna         105
2.6.    Idea świetlistego umysłu w wybranych tekstach buddyjskich         111
2.7.     Wnioski         117

3.1.     Wprowadzenie         121
3.2.    Tathāgatagarbhasūtra i jej przesłanie         122

3.2.1. Prawdopodobne motywacje stojące za skomponowaniem sutry         124

3.3. Tathāgatagarbhasūtra i Saddharmapuṇḍarīkasūtra (Sutra lotosu) – powiązania formalne i doktrynalne         126

3.3.1. Koncepcja przepowiedni jako element idei powszechnego oświecenia w Sutrze lotosu         128
3.3.2. Postulat powszechnego oświecenia w Sutrze lotosu         132

3.4. Wszechobecna mądrość buddy         135

3.4.1. Przenikliwość jako narzędzie soteriologiczne. Tathāgatajñāna w Tathagatagarbha-sutrze i Tathagata-utpatti-sambhawa-nirdeśi         143

3.5.     Droga do oświecenia        147
3.6. Wnioski         150

4.1.     Wprowadzenie         153
4.2.    Buddyjska stupa – prolegomena         154
4.3.    Stupa i relikwie jako obiekty czci         157
4.4.    Buddyjska koncepcja relikwii         158
4.5.    Symbolika stupy         164

4.5.1. Stupa jako budda         164
4.5.2. Stupa ciałem esencji buddy         167
4.5.3. Symbolika kopuły stupy         171
4.5.4. Stupa jako dhātugarbha i drzewo bodhi. Powiązania z koncepcją tathagatagarbhy (I)         172
4.5.5. Zarodek relikwią, ciało stupą. Powiązania z koncepcją tathagatagarbhy (II)         177

4.6.    Związki kultu relikwii i koncepcji natury buddy w sutrze Mahāparinirvāṇa         180
4.7.    Internalizacja dhātu jako przyczyna wykształcenia się idei buddhadhātu         187

4.7.1. Czynniki, które umożliwiły proces internalizacji         191
4.7.1.1. Reinterpretacja koncepcji (ciała) buddy         191
4.7.1.2. Reinterpretacja formy i obiektu kultu         196
4.7.1.2.1. Faza pierwsza – krytyka kultu stupy na rzecz kultu księgi         197
4.7.1.2.2. Faza druga – reinterpretacja kultu stupy         201

4.8.    Dalszy rozwój koncepcji buddy i przewartościowanie kultu stupy w sutrze Mahāparinirvāṇa         207
4.9.    Wnioski         212

5.1.    Wprowadzenie         217
5.2.    Widzenie bóstw w hinduizmie         218
5.3. Widzenie buddy (buddhadarśana) w źródłach przedmahajanistycznych         220
5.4. Buddhānussati i devatānussati w tekstach palijskich         225
5.5. Buddhānusmṛti w agamach         232
5.6. Widzenie buddy w mahajanie         233
5.7. Buddhānusmṛti w mahajanie         236

5.7.1. Rozpamiętywanie buddy jako element praktyki bodhisattwy         236
5.7.2. Twarzą w twarz z buddami         238

5.8.    Buddhānusmṛti a tradycja tathagatagarbhy         240

5.8.1. Pochodzenie nauk tathagatagarbhy i ich związki ze szkołą mahasanghików         242
5.8.2. Buddyjska tantra i jej powiązania z rejonem Andhry         245

5.9.    Tathagatagarbha i tantra – powiązania doktrynalne         247

5.9.1. Tathāgatagarbhasūtra jako tekst głoszący postulat immanentnego (stanu) oświecenia         247
5.9.2. Miejsce koncepcji tathagatagarbhy w dzogczen         250
5.9.3. Miejsce koncepcji tathagatagarbhy w mahamudrze         254

5.10.    Buddhānusmṛti w tantrze – joga bóstwa         257

5.10.1. Wizualizowanie siebie jako bóstwa         258
5.10.2. Wizualizowanie bóstwa przed sobą         259

5.11.    Wnioski         260

5.11.1. Buddhānusmṛti – tantra – tathagatagarbha         260
5.11.2. Buddhānusmṛti a wykorzystywanie wizerunków         268

6.1.    Wprowadzenie         275
6.2.     Koncepcja dharm nieuwarunkowanych w buddyzmie szkół         276
6.3.     Koncepcja dharm nieuwarunkowanych w mahajanie         284

6.3.1. Madhyamaka (śūnyavāda)         284
6.3.2. Yogācāra (vijñānavāda)         286

6.4.     Koncepcja nieuwarunkowania w tradycji tathagatagarbhy         289

6.4.1. Kategoria nieuwarunkowania w Śrimaladewi-sinhanada-sutrze         290
6.4.1.1. Szlachetna prawda         290
6.4.1.2. Ciało esencji buddy         294
6.4.1.3. Tathagatagarbha. Podsumowanie stanowiska Śrimaladewi-sinhanada-sutry         296
6.4.2. Kategoria nieuwarunkowania w Ratnagotrawibhadze         298
6.4.2.1. Problem z „nieuwarunkowaną wspólnotą”         299
6.4.2.2. Ciało esencji buddy         301
6.4.2.2.1. Tybetański spór o nieuwarunkowanie i oświecone cechy ciała buddy         305
6.4.2.3. Tathatā         308
6.4.2.3.1. Tathatā/dharmatā jako zasada generatywna         310
6.4.2.4. Inne zastosowania kategorii nieuwarunkowania w Ratnagotrawibhadze         312

6.5.     Wnioski         313

7.1.     Wprowadzenie         317
7.2.     Definicja terminu „wiara” i jego buddyjskich odpowiedników         319
7.3.     Saddhā w kanonie palijskim         321
7.4.     Wierzyć znaczy widzieć. Śraddhā i prasāda w awadanach         333
7.5.     Natura i rola wiary w tradycji tathagatagarbhy         336

7.5.1. Uwagi wprowadzające         336
7.5.2. Tradycja tathagatagarbhy na tle innych nurtów mahajany         337
7.5.3. Tradycja tathagatagarbhy jako „buddyzm wiary”. Moc innego – wiara – praktyka         341
7.5.3.1. Tathāgatotpattisaṃbhavanirdeśasūtra         344
7.5.3.1.1. Moc innego         344
7.5.3.1.2. Praktyka         345
7.5.3.2. Tathāgatagarbhasūtra         345
7.5.3.2.1. Moc innego         345
7.5.3.2.2. Wiara         351
7.5.3.2.3. Praktyka         353
7.5.3.3. Śrīmālādevīsiṃhanādasūtra         356
7.5.3.3.1. Moc innego         356
7.5.3.3.2. Wiara         359
7.5.3.3.3. Praktyka         364
7.5.3.4. Ratnagotravibhāga         365
7.5.3.4.1. Moc innego         365
7.5.3.4.2. Wiara         368
7.5.3.4.3. Praktyka         374

7.6.     Wnioski         375