Seria „Szkice Jagiellońskie” stanowi nową propozycję wydawniczą skierowaną głównie do środowiska młodych naukowców. Powstała ona w wyniku działań osób skupionych wokół zarządu Towarzystwa Doktorantów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Główną ideą przyświecającą powołaniu do życia serii „Szkice Jagiellońskie” jest przekonanie o konieczności stworzenia miejsca, w którym doktoranci Uniwersytetu Jagiellońskiego mogliby prezentować projekty oraz wyniki swoich badań i toczyć dyskusje nad najistotniejszymi problemami naukowymi. Ta szeroka formuła wskazuje na intencjonalnie interdyscyplinarny charakter „Szkiców Jagiellońskich”, które, w pierwszej kolejności mają być forum wymiany wiedzy i poglądów doktorantów reprezentujących rozmaite dziedziny nauki (…). Naukowa wielość ma nie tylko umożliwiać spotkanie z poglądami rzadkimi w poszczególnych dyscyplinach, ale także uwrażliwiać na rozmaite dyrektywy heurystyczne, metody i techniki badawcze stosowane w nauce.

Mając na względzie interdyscyplinarny charakter serii „Szkice Jagiellońskie” nie dziwi, że jej pierwszy tom – „Szkice o pograniczach nauki” – poświęcony jest niektórym problemom z zakresu nauki i naukoznawstwa (…). Autorzy starają się wkraczać na tereny, co do których „mocny” program nauki zgłasza, niekiedy uzasadnione, wątpliwości natury poznawczej i metodologicznej. Są to więc prawdziwie „Szkice o pograniczach nauki”, w których wyraźnie pobrzmiewa chęć uzupełnienia mocnego programu o pola badawcze pozostające często na marginesie zainteresowań badawczych.

Pliki do pobrania:

Spis treści

Wstęp  

Noty o Autorach