Wszelkie koncepcje i postulaty władzy niedemokratycznej opierały się zawsze na założeniu, iż autorytet i walory rządzących są czymś niewzruszalnym, bo tylko to gwarantuje stabilność porządku publicznego. Burzenie tak rozumianego porządku stawało się niezmiennie działaniem szkodliwym. Jeżeli zatem mamy do czynienia z rzeczywistością z założenia i odgórnie uznaną za idealną, to w rzeczywistości takiej nie tylko nie uznaje się wolności, ale wręcz wszelkie jej przejawy podlegają bezwzględnemu tępieniu, gdyż są zagrożeniem dla ładu podtrzymywanego przez władzę polityczną. Prawidłowość ta ze szczególną siłą uzewnętrzniła się w warunkach XX-wiecznych totalitaryzmów, komunistycznego i faszystowskiego, które ustanowiły porządek społeczny i polityczny w myśl dogmatycznych wskazań ideologii roszczących sobie pretensje do wyłącznego rozstrzygania wszystkich spraw życia ludzkiego w wymiarze społecznym. Tak pojmowanym ideologiom oddano na służbę całą moc państwa i jego instytucji.


Marek Bankowicz (1960) – politolog, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autor m.in. książek: Kulisy totalitaryzmu (Kraków 1995), Systemy władzy państwowej Czechosłowacji i Czech (Kraków 1998), Fenomen demokracji (Kraków 1999)oraz Demokraté a diktátoň (Praga 2002). Jest współautorem i redaktorem naukowym monumentalnej Historii politycznej świata XX wieku (Kraków 2004)

Wiesław Kozub-Ciembroniewicz (1944) – historyk, politolog, profesor nauk prawnych, kierownik katedry Współczesnych Doktryn Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autor m.in. monografii: Socjaldemokracja w Austrii współczesnej 1945-1966 (Poznań 1982), Austria a Polska w konserwatyzmie Antoniego Z. Hecla 1846-1865 (Kraków 1986), Doktryny włoskiego faszyzmu i antyfaszyzmu w latach 1922-1939 (Kraków 1992), Konrad Adenauer personalizm i tradycjonalizm (Kraków 2000). Jest przewodniczącym Grupy polskiej Instituto per la Storia del Risorgimento Italiano (od 2004).