„Pierwszy tom monografii Nauka chodzenia. Teksty programowe późnej awangardy otwiera przed czytelnikiem przestrzeń badawczej refleksji nad polską neoawangardą literacką, zagospodarowując obszar – co może się wydać nieoczywiste – nieuporządkowany, domagający się opisu i umiejscowienia na mapie powojennych ruchów awangardowych. To książka bardzo potrzebna i zarazem uświadamiająca, jak mało dotąd napisano na temat awangardowo zorientowanej twórczości poetyckiej lat 60. i 70. ubiegłego wieku, o której opowieść była dotychczas rozproszona lub wtłoczona między narracje o powracającej po socrealizmie linii Przybosia, poezji lingwistycznej drugiej połowy lat 50. czy rozpoczynającej swą działalność dekadę później Nowej Fali".
„Bohaterami książki są Adam Ważyk, Tadeusz Różewicz, Witold Wirpsza, Tymoteusz Karpowicz,  Krystyna Miłobędzka oraz Stanisław Dróżdż – twórcy, którzy w znaczący sposób wpłynęli na kształt nowoczesnej i ponowoczesnej  (także najnowszej) liryki polskiej. Tytułowa »nauka chodzenia« rozumiana jest w sensie metaforycznym i zwraca uwagę na takie kategorie badawcze, jak miasto, biografia, ciało czy powszedniość – to właśnie one stanowią osnowę, wokół której zbudowane są poszczególne teksty składające się na tę nadzwyczaj interesującą pracę. Z całą pewnością stanie się ona jednym z ważniejszych opracowań na temat polskiej poezji neoawangardowej, publikacją, do której będzie musiał sięgnąć każdy, kto zechce w  przyszłości  zajmować się  podobną problematyką".