Okres od zakończenia zimnej wojny to czas, kiedy region Azji i Pacyfiku zaczyna odgrywać w polityce i gospodarce światowej coraz istotniejszą rolę, stając się też coraz ważniejszym dla Stanów Zjednoczonych, czego symbolicznym ukoronowaniem jest deklaracja amerykańskiej sekretarz stanu Hillary Clinton, że wiek XXI to dla Ameryki Wiek Pacyfiku. Zmiana priorytetów USA jest symbolicznie widoczna już w pierwszej podróży zagranicznej George'a H. Busha w roku 1989, której celem była nie Europa (jak u jego poprzedników), lecz Azja.

W pracy przeanalizowano politykę USA w regionie zarówno w wymiarze bilateralnym (wobec Chińskiej Republiki Ludowej, Japonii, Korei, Indii oraz Australii), jak i multilateralnym (Forum Współpracy Gospodarczej Azji i Pacyfiku [APEC] i Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej [ASEAN], a także organizacji od ASEAN pochodnych: ASEAN+3, Forum Regionalne ASEAN oraz Szczyt Azji Wschodniej). Analiza skupia się na okresie po roku 1989, kiedy USA musiały zredefiniować swoją politykę zagraniczną, obejmując prezydentury G.H. Busha (1989-1993), B. Clintona (1993-2001), G.W. Busha (2001 -2009) oraz częściowo B. Obamy (2009-).


Dr Marcin Grabowski pracuje w Katedrze Historii Dyplomacji i Polityki Międzynarodowej Instytutu Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Absolwent Stosunków Międzynarodowych UJ i laureat II Nagrody Ministra Spraw Zagranicznych za najlepszą pracę magisterską w dziedzinie współczesnych stosunków międzynarodowych. Doktorat z nauk politycznych uzyskał na podstawie dysertacji Stany Zjednoczone a procesy integracji gospodarczej w basenie Pacyfiku po 1989 roku, ze szczególnym uwzględnieniem APEC i ASEAN, napisanej pod kierunkiem prof. dr. hab. Andrzeja Mani. Jego praca doktorska została wyróżniona w Konkursie im. prof. Józefa Kukułki na najlepszą rozprawę doktorską podejmującą teoretyczne aspekty stosunków międzynarodowych. Badania autora koncentrują się na problematyce integracji gospodarczej Azji i Pacyfiku, polityce zagranicznej USA oraz ChRL, międzynarodowych stosunkach gospodarczych i teorii stosunków międzynarodowych. Studiował na prestiżowych uczelniach amerykańskich: Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku, George Washington University w Waszyngtonie czy Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego, gdzie ukończył Global Leadership Institute. Prowadził też badania w kluczowych ośrodkach azjatyckich: Institute of Southeast Asian Studies w Singapurze, Korea Institute for International Economic Policy w Seulu czy Institute of Asia-Pacific Studies Uniwersytetu Waseda w Tokio. Od dwóch kadencji członek Rady Młodych Naukowców, organu doradczego Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.