Kino po traumie to pierwsze w języku polskim tak obszerne opracowanie poświęcone obecności zamachów z 11 września 2001 roku w amerykańskim kinie fabularnym. Autorka analizuje filmy powstałe po 2001 roku, pokazując, w jaki sposób kino mierzy się z doświadczeniem katastrofy, traumą zbiorową oraz procesami kształtowania pamięci zbiorowej. Przygląda się także różnorodnym strategiom narracyjnym, estetycznym i ideologicznym, za pomocą których twórcy filmowi przedstawiają wydarzenia określane jako „9/11”. Analizy filmowe zostały osadzone w szerokim kontekście kulturowym, medialnym i społecznym, obejmującym również pozafilmowe formy upamiętnienia, takie jak muzea, pomniki czy miejsca pamięci. Publikacja łączy perspektywę filmoznawczą i medioznawczą z refleksją nad mechanizmami pamięci i społeczno-kulturowym przetwarzaniem traumy. Książka powstała na podstawie wieloletnich badań autorki i rozwija jej rozprawę doktorską obronioną w 2022 roku. Ukazuje się w roku 25. rocznicy zamachów, stanowiąc ważny głos w refleksji nad ich kulturowymi konsekwencjami.


„Jestem przekonana, że publikacja książki Kai Łuczyńskiej przyniesie polskiemu piśmiennictwu filmoznawczemu pozycję cenną, bogatą, o bardzo szerokim horyzoncie metodologicznym oraz interpretacyjnym. W obliczu współczesnych konfliktów zbrojnych i hybrydowych powrót do 9/11 i wojny z terroryzmem oraz tego, jakie odbicie znalazły te wydarzenia w popkulturze, jest istotnym krokiem do przemyślenia sytuacji politycznej. Jak udowodniła autorka, popkultura potrafi wchłaniać w siebie skomplikowane ujęcia filozoficzne oraz kształtuje sposób rozumienia i pamiętania wydarzeń – a takiej refleksji nigdy dość”.
Z recenzji dr hab. Justyny Hanny Budzik