Podziękowania         9
Nota redakcyjna        11
Przedmowa        13
Przedstawione zagadnienia        15
Analizowany materiał językowy        16
Terminologia dotycząca zjawiska kanbun w językach wschodnioazjatyckich         16

Wstęp        19
0.1.     Typologiczno-lingwistyczne aspekty interpretacji tekstów klasycznochińskich − współsystemowość i wielosystemowość w językach wschodnioazjatyckich        20
0.1.1.     Pismo chińskie – dzieje i mechanizm semiotyczny        22
0.1.2.     Powstanie kręgu kulturowego pisma chińskiego        24
0.1.3.     Wielosystemowość i współsystemowość jako konsekwencja asymilacji chińskiego systemu piśmienniczego        25
0.1.4.     Asymilacja chińskiej kultury piśmienniczej w Japonii        26
0.1.5.     Zjawisko kanbun i japoński system interpretacji tekstów klasycznochińskich kanbun kundoku        28

Rozdział 1. Dekodowanie tekstów klasycznochińskich w środowisku języka japońskiego i dotychczasowe próby jego opisu        35
1.1.     Opis procedur dekodowania tekstów klasycznochińskich w źródłach japońskich        35
1.2.     Definicje w opracowaniach anglojęzycznych        39
1.3.     Charakterystyka procesu dekodowania tekstów klasycznochińskich        43
1.3.1.     Diachroniczny zarys przemian przemian i typologii procedur dekodowania i przekodowywania        44
1.3.2.     Strategie dekodowania chińszczyzny klasycznej w środowisku języka japońskiego        50
1.3.2.1. Odczyt bez transpozycji (ondoku)        50
1.3.2.2. Transpozycja (kundoku)        51
1.3.2.2.1. Przebieg procedury przekodowywania        51
1.3.2.2.1.1. Analiza struktury gramatycznej i semantycznej        52
1.3.2.2.1.2. Przyporządkowanie ekwiwalentów rodzimych         57
1.3.2.2.2. Zapis transpozycji (yomikudashi-bun)        60
1.3.2.2.3. Próba definicji i określenia lingwistycznego statusu transpozycji        61
1.3.2.3. Przekład na język współczesny        66
1.4. Pragmatyka dekodowania tekstów klasycznych        70
1.4.1. Uwarunkowania kontekstowe i pozatekstowe w procesie dekodowania        72
1.4.2. Nadawca i odbiorca w procesie przekodowywania        75

Rozdział 2. Gramatyczna transpozycji tekstów klasycznochińskich jako kontakt międzyjęzykowy        79
2.1.     Tradycyjny systemu transpozycji w ujęciu badaczy japońskich        81
2.2.     Charakterystyka współcześnie stosowanego systemu transpozycji gramatycznej        85
2.3.     Podstawowe struktury syntaktyczne i odpowiadające im procedury przekładu        86
2.3.1. Transpozycja podmiotu i orzeczenia        87
2.3.2. Transpozycja wyrazu określającego i określanego        88
2.3.3. Transpozycje struktur synonimicznych i antonimicznych        88
2.3.4. Transpozycje orzeczeniowo-dopełnieniowe/okolicznikowe        89
2.4. Transpozycje słowotwórcze        90
2.4.1. Nominalizacja        90
2.4.2. Adjektywizacja        91
2.5.     Szczegółowe transpozycje składniowe i kategorialno-gramatyczne. Transpozycyjne ekwiwalenty wyjściowych struktur klasycznochińskich        95

Rozdział 3. Semiotyka znaczników transpozycji w tekstach klasycznochińskich        123
3.1. Funkcje semiotyczne znaczników transpozycji        123
3.2. Definicje pojęcia znacznika transpozycji        125
3.3. Diachroniczna typologia znaczników transpozycji        128
3.3.1. Geneza powstania i historia rozwoju znaczników transpozycji na terenie Japonii
3.3.2.1. Glosy        129
3.3.2.2. Transpozytory składniowe i interpunkcyjne        136
3.3.2.3. Historyczne systemy wielofunkcyjnych znaczników skrótowych         138
3.3.2.4. Zapis bez użycia tuszu        145
3.4. Współcześnie stosowane znaczniki transpozycji        145

Rozdział 4. Historyczne przemiany metod percepcji tekstów klasycznochińskich w Japonii        151
4.1. Pierwsze świadectwa zainteresowania pismem chińskim w Japonii (I–V w.)        151
4.2. Język chiński jako język obcy (VI w.−poł. VII w.)        155
4.3. Sinizacja komunikacji społecznej w środowisku dworskim i klasztornym        162
4.4. Percepcja tekstów i kompetencje językowe na dworze w Heian (IX w.)        181
4.6. Słabnięcie sinocentryzmu w bilingwalnej komunikacji językowej (XIw.−pocz. XIV w.)        188
4.7. Nowy nurt asymilacji piśmiennictwa chińskiego w okresie Kamakura (XII−XIV w.)        195
4.8.     Rozwój badań filologicznych nad tekstami klasycznochińskimi i kompetencje językowe Japończyków w okresie Edo         202
4.9.     Klasycznochińskie praktyki czytelnicze w okresie Meiji        210
4.10.     Rekonstruowany odczyt zabytków piśmiennictwa klasycznochińskiego        212
4.11.     Kompetencje czytelnicze w dziedzinie kanbun współczesnego użytkownika japońszczyzny        216

Zakończenie         221
Bibliografia        225
W języku japońskim        225
W językach angielskim i polskim        229