Przyrodę obszarów wysokogórskich cechuje szczególnie wysoka dynamika zmian. Jednym z elementów środowiska, które podlegają transformacji, są górskie gleby. Ich rola w środowisku jest często niedoceniania, gdyż gleba bywa postrzegana wyłącznie jako warsztat pracy rolnika. Tymczasem gleba pełni w środowisku wiele innych ważnych funkcji. Między innymi złożoność jej genezy stanowi o tym, że jest ona rodzajem księgi, w której została zapisana historia.

Książka przedstawia wyniki – przeprowadzonych w tatrach – badań nad wpływem procesów geomorfologicznych na gleby. Wykorzystany w pracy materiał został zgromadzony za pomocą różnorodnych metod badawczych: analizy morfologicznej, mikromorfologicznej, analizy właściwości fizykochemicznych, datowania radiowęglowego i innych. Praca zawiera analizę właściwości gleb charakterystycznych dla strefy powyżej górnej granicy lasu. Gleby te mają swoiste – nie występujące nigdzie indziej w Polsce – cechy, które dowodzą odrębności warunków środowiskowych panujących w najwyższych częściach tatr. Na tym tle przedstawione zostały przekształcenia gleb w wyniku oddziaływania procesów morfogenetycznych – od łagodnych procesów spełzywania, aż po bardzo gwałtowne spływy gruzowe. W analizie uwzględniono zagadnienie występowania w glebie procesów mrozowych, typowych dla stref klimatów zimnych Wyniki pozwalają na wnioskowanie dotyczące współczesnego funkcjonowania oraz historii rozwoju środowiska przyrodniczego najwyższych partii Tatr.


Dr Marek Drewnik – geograf, gleboznawca, pracuje jako adiunkt z Zakładzie Gleboznawstwa i Geografii Gleb Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej UJ. Specjalizuje się w badaniach gleb obszarów zimnych oraz w kartografii pokrywy glebowej. Autor i współautor licznych artykułów naukowych poświęconych specyfice genezy gleb obszarów górskich i polarnych (badania m.in. w różnych częściach Karpat, na Spitsbergenie, w masywie Centralnym), zagadnieniom odporności gleb na antropopresję oraz relacjom pomiędzy procesami geomorfologicznymi a procesami glebotwórczymi. Współautor opracowań dotyczących gleb polskich parków narodowych (także udział w pracach nad planami ochrony). Współautor oryginalnych wielkoskalowych map pokrywy glebowej Parków narodowych: Bieszczadzkiego, Magurskiego oraz – w skali przeglądowej – polskich Karpat, Parków Narodowych: Pienińskiego i Karkonoskiego. Członek Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego oraz International Union of Soil Sciences (IUSS). Członek Cryosol Working Group – międzynarodowej grupy roboczej pracującej nad glebami kriogenicznymi, działającej pod egidą IUSS oraz IPA (International Permafrost Association). Laureat Nagrody im. Wincentego Pola.