Podstawowe pytanie etyki okazuje się dzisiaj postawione na nowo. Dotychczas było nim pytanie: jak żyć? Ale wydaje się, że pojawiła się potrzeba, by zastąpić je innym, mianowicie: kim jest człowiek? Pytanie to jest pytaniem etycznym, ponieważ wskazuje na to, co stanowi cechę wyróżniającą człowieka na tle przyrody: zdolność do odróżniania dobra od zła, a zatem do pojmowania dobra i zła, która jest dyspozycją wybitnie ludzką. Dla istot prymitywnych dobre jest to, co zaspokaja ich biologiczną strukturę, pozwala trwać, gdyż przetrwanie jest ich naczelnym zadaniem. Zwierzę je, aby żyć, i żyje, aby jeść. Dla człowieka dobro oznacza coś więcej niż to wszystko, co mu służy na płaszczyźnie fizjologiczno-popędowej. Czynności, które podejmujemy, żeby utrzymać się przy życiu, nie mają związku z moralnością. Człowiek rozpoznaje dobro dzięki władzy sądzenia. Jeśli ma być człowiekiem, musi sądzić. Z tego sądu wyrasta poczucie moralnej satysfakcji albo odrazy, spokój sumienia albo wina i odpowiedzialność. Człowiek ma pewne moralne dyspozycje, moralności jednak nie bierze skądkolwiek.

Książkę rozpoczyna szkic refleksji nad sprawiedliwością w ujęciu historycznym, od Sokratesa aż do współczesności, w zasadniczej swej części nie ma ona jednak charakteru sprawozdawczego. Zamysł pracy nie wyczerpuje się bowiem w analizie porównawczej współzawodniczących form dyskursu nad sprawiedliwością i powiązanymi z nią koncepcjami racjonalności, lecz jest nim przede wszystkim postawienie pewnych ważnych w przekonaniu autorki pytań i propozycji diagnozy współczesnych problemów etycznych. Praca jest poświęcona kategorii sprawiedliwości i jej zaprzeczeniu, którego najnowszą egzemplifikacją jest zjawisko wykluczenia, obcości, zbędności człowieka. Rozważania poprowadzono z perspektywy filozofii polityki, filozofii kultury i antropologii filozoficznej. Podejmowana problematyka ściśle dotyczy także kategorii sprawiedliwości społecznej, której genezę stanowi negatywna ocena sytuacji i stosunków międzyludzkich w ramach wspólnoty. Nie można jej ograniczyć do problemu podziału dóbr materialnych, kontekstu ekonomicznego, w którym na ogół występuje. W swojej pracy autorka stara się odpowiedzieć napytanie, czym jest sprawiedliwość i dlaczego warto przestrzegać jej zasad oraz jakie są przyczyny duchowego i kulturowego kryzysu, w którym znalazł się europejski świat wartości.

Anna Szklarska - filozof związana z Uniwersytetem Jagiellońskim. Ma szerokie zainteresowania badawcze, interesuje się antropologią filozoficzną, filozofią kultury i polityki, etyką, aksjologią i historią idei. Autorka ponad trzydziestu artykułów naukowych (zamieszczonych m.in. w czasopismach: „Hybris. Internetowy Magazyn Filozoficzny", „Kultura i Wartości", „Ruch Filozoficzny", „Studia Philosophiae Christianae", „Kultura i Wychowanie" czy „Studia Humanistyczne AGH") oraz monografii naukowej Identity, Violence, Religion. The Dilemmas of Modern Philosophy of Man. Współredaktorka (wspólnie z M. Proszak i A. Żymełką) i autorka jednego z rozdziałów książki Boska radość powtórzenia. Idea wiecznego powrotu. Pracę doktorską poświęciła kategorii przemocy w nowożytnej filozofii człowieka. Jej ulubieni myśliciele to: F. Nietzsche, H.Arendt i J. Tischner, a wśród poetów C.K. Norwid.