Na uwagę zasługują także przysyłane z Warszawy do Berlina depesze Goltza, których jest ponad 60 z drugiej połowy 1791 roku oraz około 80 depeszy Lucchesiniego od grudnia 1791 roku do połowy sierpnia 1792 roku.

Dzięki częstym depeszom swych przedstawicieli w Warszawie Fryderyk Wilhelm II miał na ogół dobre rozeznanie w sytuacji panującej w Polsce. Gdy tylko dostrzegł szansę na nowe nabytki terytorialne, do czego dążył od dawna, szybko – w połowie kwietnia 1792 roku – wszedł na drogę jawnego współdziałania z Katarzyną II.

Dzięki korespondencji Fryderyka Wilhelma II możemy poznać całokształt polityki pruskiej nie tylko wobec Warszawy, lecz także wobec Wiednia i Petersburga. Depesze króla pruskiego przedstawiają go nie tak jak Polacy sądzili – jako przyjaciela, ale jako zdecydowanego przeciwnika wszelkich reform ustrojowych podjętych w okresie Sejmu Wielkiego. W obliczu wojny Rzeczypospolitej z Rosją Prusy zajęły stanowisko bierne, a cała dyplomacja pruska zmierzała ku temu by w ścisłym sojuszu z Rosją zapewnić sobie jak największe nabytki terytorialne w Rzeczypospolitej.