Tom jest kontynuacją rozważań pomieszczonych w książce Zagajewski. Poezja rozmawia z filozofią. Tym razem autorzy poświęcają uwagę obecnym w twórczości Adama Zagajewskiego dialogom z utworami innych poetów, z malarstwem i muzyką. Zarówno tytuł, jak i poszczególne teksty nawiązują do słów wiersza W cudzym pięknie: „Tylko w cudzym pięknie / jest pocieszenie, w cudzej / muzyce i w obcych wierszach”. Przyjmowane różnorodne perspektywy badawcze pozwalają obserwować wielowarstwowość refleksji poety, bogactwo nawiązywanych w jego dziełach relacji i dyskusji. Omawiane tu zagadnienia nie były dotąd kompleksowo analizowane przez badaczy dorobku Zagajewskiego. W tomie znalazły się też artykuły uwzględniające wiersze wydane pośmiertnie w zbiorze Trzy czwarte (2024). Książka adresowana jest do różnych grup odbiorców, zarówno literaturoznawców czy studentów, jak i czytelników zainteresowanych poezją oraz jej dialogiem z innymi dziełami sztuki. Uniwersalność stawianych przez poetę pytań czyni tę pozycję książką ważną dla szerokiego grona czytelników.

„Wartość książki zasadza się tyleż na merytorycznych walorach poszczególnych tekstów, co na zestawieniu i zebraniu w interesującą całość siedemnastu odmiennych ujęć, języków, perspektyw badawczych. Jej naukowa atrakcyjność wynika także ze zróżnicowania literaturoznawczego dyskursu, spotykają się tu bowiem różne formy wypowiedzi: studia, rozprawy, eseje, szkice porównawcze i analityczno-interpretacyjne; zobiektywizowana narracja sąsiaduje ze swobodną subiektywną refleksją. Głównym atutem tomu i zarazem najważniejszym owocem zbiorowego namysłu autorów jest jednak wielość poruszanych wątków, z których część spotyka się ze sobą, przenika i splata. W efekcie otrzymujemy bogaty, wielowymiarowy obraz rozmowy prowadzonej przez Zagajewskiego z literaturą i sztuką”.
Z recenzji prof. dr hab. Małgorzaty Mikołajczak