Każdy naukowiec pracujący w dziedzinie badań empirycznych musi przeżywać rozczarowania związane z uzyskaniem negatywnych wyników. Na ogół stwierdzeniu ''nic z tego nie wyszło'' towarzyszy wrzucenie ich do szuflady. Czy jednak słusznie czynimy? Czy nastawienie na publikowanie danych pozytywnych nie powoduje ''skrzywienia'' czy wręcz zafałszowania naszej wiedzy?

Kto wie, co skrywają szuflady naukowców i czy opublikowanie tych wszystkich danych, które pokrył kurz, nie spowodowałoby dramatycznych zmian w utartych i z pozoru dowiedzionych poglądach?
Praca dra Piotra Wolskiego Trzy sigma nie tylko pokazuje, że negatywne wyniki mają wartość naukową, ale że wręcz są niezbędnym elementem poznawania rzeczywistości. Co więcej, książka ta jest dowodem, że historia negatywnych wyników może być naprawdę ciekawa i pouczająca. Jest to możliwe dzięki żywej i autentycznej pasji poznawczej autora, która wyziera ze wszystkich kart tej książki. Prowadzeni przez autora ''za rękę'' przez zawiłości wyników, tropimy wraz z nim prawdę, usiłując dociec, dlaczego kolejne warianty eksperymentów przynoszą dane świadczące o braku jakichkolwiek zależności pomiędzy badanym przez autora zjawiskiem CUD (Crossed-Uncrossed Difference) mającym odzwierciedlać sprawność transmisji międzypółkulowej a indywidualnymi cechami człowieka, takimi jak inteligencja, wiek czy zaburzenia psychiczne. Wedle mojego rozeznania nie ma w literaturze światowej drugiego tak rzetelnego i gruntownego opracowania na temat CUD, jak książka Trzy sigma.
  
Autor jest pracownikiem Instytutu Psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Odbył staże naukowe w Laboratorium Psychofizjologicznym Instytutu Biologii Doświadczalnej im. M. Nęckiego PAN w Warszawie oraz w Instytucie Psychologii Eksperymentalnej Uniwersytetu Oksfordzkiego. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Badań Układu Nerwowego. Podstawowe zainteresowania badawcze autora koncentrują się na zagadnieniach związanych z czynnościową asymetrią mózgu, zwłaszcza na mechanizmach współpracy półkul mózgowych.