Historyczna droga, jaką przebyła Kanada od statusu brytyjskiej kolonii do pełnej emancypacji politycznej przebiegała etapami. Kanadyjska odrębność państwowa kształtowała się w wyniku stopniowego uzyskiwania przez Ottawę coraz szerszej autonomii w zakresie polityki wewnętrznej i zagranicznej. Proces ten trwał kilkadziesiąt lat, a największy postęp w dążeniach do suwerenności dyplomatycznej Kanada odnotowała w okresie międzywojennym, za rządów premiera Williama Lyona Mackenzie Kinga. Temu też okresowi relacji kanadyjsko-brytyjskich poświęcona jest niniejsza monografia.
Autor przyjmuje tezę o szczególnej, wręcz pionierskiej roli, jaką odegrało Dominium Kanady w transformacji Imperium Brytyjskiego w latach międzywojennych. Swoje ustalenia przedstawia na tle rywalizacji międzynarodowej, skomplikowanej sytuacji wewnętrznej Imperium Brytyjskiego oraz podziałów w samym społeczeństwie kanadyjskim, czyniąc to w sposób rzetelny i przystępny. Publikacja wnosi istotny wkład w poszerzenie wiedzy o historii politycznej Kanady okresu międzywojnia omawiając zagadnienia, które nie były dotąd wnikliwie opisywane w polskiej literaturze przedmiotu.