Studium Grażyny Pietrzak-Porwisz wpisuje się w aktualny nurt badań kognitywnych nad rolą metafory i metonimii w procesach pojęciowych oraz nad udziałem somatyzmów w konceptualizacji i werbalizacji różnych obszarów doświadczenia.

Praca składa się z części teoretycznej i analitycznej. Część pierwsza poświęcona jest współczesnym badaniom nad metaforą i metonimią w ujęciu lingwistyki kognitywnej. Część druga to obszerne analizy struktur semantycznych szwedzkich leksemów hjärta (‘serce’), ansikte (‘twarz’) i hand (‘ręka’). Materiał badawczy, pochodzący głównie z korpusu tekstowego PAROLE z Uniwersytetu w Göteborgu, obejmuje wszelkiego rodzaju dane językowe zawierające omawiane wyrazy (derywaty, złożenia, frazeologizmy, przysłowia). Autorka, korzystając z metod wypracowanych w ramach semantyki kognitywnej, próbuje udzielić odpowiedzi na pytanie, jaka jest motywacja różnorodnych zastosowań leksemów hjärta, ansikte i hand. W książce opisano i bogato udokumentowano nie tylko użycia standardowe, lecz także ich kontekstowe modyfikacje.

Analizowane leksemy to jednostki silnie polisemiczne i bardzo złożone treściowo, o wielu odniesieniach do doświadczeń fizycznych i kulturowych, służące konceptualizacji wielu pojęć. Tworzą one uporządkowane wewnętrznie struktury semantyczne, a czynnikiem integrującym ich znaczenia dosłowne i przenośne są metafory i metonimie pojęciowe, rozumiane jako konwencjonalne mechanizmy kognitywne. Zasadniczym celem autorki pracy jest wskazanie motywacji pojęciowej omawianych jednostek oraz opis interakcji pomiędzy metonimią i metaforą w procesie rozszerzania ich znaczeń.