Książka Sylwii Nowak-Bajcar, będąca opisem literackiego postmodernizmu w Serbii, stanowi pierwszą na gruncie polskich i serbskich badań slawistycznych, nad wyraz udaną próbę diagnozy procesów i zmian zachodzących w obrębie literatury serbskiej lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku. (…) Opracowanie, przejrzyście systematyzując problematykę modernizmu i postmodernizmu, może zainteresować zarówno znawcę najnowszej literatury serbskiej, jak też odbiorcę mniej zorientowanego w sytuacji współczesnej kultury i literatury Serbów.


Problematyka książki osadzona została zarówno w kontekście europejskiej postmoderny, jak i w kontekście specyficznie serbskim, z uwzględnieniem indywidualnych cech prezentowanych twórców. Z zasługującą na szacunek wrażliwością autorce udało się ich zaprezentować jako przedstawicieli grupy (do pewnego stopnia) spójnej pod względem koncepcyjnym, jak również przedstawić ich jako indywidualności.