W Etnografii wizualnej Sarah Pink zajmuje się wykorzystaniem fotografii, wideo i hipermediów w badaniach etnograficznych i społecznych. Zdaniem autorki, wizualne metody badawcze powinny opierać się na krytycznym rozumieniu lokalnych i naukowych kultur wizualnych. Wiele problemów badawczych w naukach społecznych można, według Pink, pokonać dzięki zrozumieniu refleksyjności i doświadczenia, za pomocą których tworzy się materiały wizualne i etnograficzne oraz ich interpretacje.

Korzystając z własnych doświadczeń posługiwania się fotografią, wideo i hipermediami w badaniach, a także z pracy innych autorów, Pink opisuje proces badawczy od momentu planowania, poprzez badanie terenowe, aż do analizy i interpretacji.

Etnografia wizualna jest znakomitym źródłem informacji dla każdego studenta czy badacza zainteresowanego badaniami jakościowymi.

Przedstawiam tutaj koncepcję (...), która zakłada, że aby właściwie przyswoić to, co wizualne, nauki społeczne powinny, jak proponuje MacDougall, »wypracować alternatywne założenia i metodologie«. Należy w związku z tym odejść od postulatu czysto obiektywnej nauki społecznej i odrzucić ideę, że słowo pisane jest w swej istocie najdoskonalszym medium przedstawienia etnograficznego. Nie oznacza to, że obraz ma zastąpić słowo jako dominujący tryb prowadzenia badań oraz przedstawiania, jednak powinno się go uznać za równie ważny jak słowo element pracy etnograficznej. Dlatego też obrazy wizualne, przedmioty i opisy muszą zostać włączone do tej pracy wtedy, kiedy jest to właściwe, dogodne lub wzbogacające nasze poznanie.

Ze wstępu 

Sarah Pink jest wykładowcą socjologii na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu w Loughborough.