Zamach stanu jest jedną z trzech, obok wyborów i dziedziczenia, metodą osiągania władzy w państwie. Metoda ta jest kwintesencją uzurpatorstwa politycznego, władzę zdobywa się bowiem w tym przypadku z zastosowaniem siły i potem również siłą wymusza się posłuch.

Z zamachem stanu wiąże się niesłychanie poważne ryzyko. Gdy się powiedzie, jego autorzy przejmują kontrolę nad państwem, w razie fiaska grożą im bardzo poważne konsekwencje, w tym nawet utrata życia. Ryzykuje się życiem, bowiem stawka jest niebywale wysoka – przejęcie władzy w państwie. (…) Poprzez zamach stanu droga wiedzie albo do salonów władzy, albo do więzienia, w skrajnym przypadku nawet do utraty życia. Skuteczny zamach stanu kreuje bowiem z jego twórców mężów stanu i przywódców państwowych, natomiast przegrany przewrót spycha ich do kategorii zdrajców stanu i przestępców.