Tureckie lustro zabiera czytelnika w podróż do XVI wieku na ziemie południowych Węgier, znajdujące się pod panowaniem tureckiego sułtana Sulejmana II Wspaniałego. Przewodnikiem po tym niezwykłym świecie jest Isa – turecki szlachcic, który od wczesnej młodości przebywa w Peczu pod opieką beja Derwisza. Osierocony bohater dojrzewa, odkrywa swoją seksualność i przeżywa miłosne perypetie. Miłość miesza się ze zdradą, a przygoda z niebezpieczeństwem. W tle czytelnik oczyma bohatera ogląda szesnastowieczne miasto i rozgrywającą się historię. Dzięki trzymającej w napięciu akcji i pełnej humoru narracji powieść czyta się jednym tchem, a pełne niebezpieczeństw przygody Isy sprawiają, że trudno się od niej oderwać.

Tureckie lustro w 2012 roku zdobyło prestiżową Nagrodę Literacką Unii Europejskiej.

Będziesz trzymał w dłoniach moją opowieść, gdy ja, Isa, syn Jusufa, już od stuleci znów będę martwy, tak jak umarły byłem przed moimi narodzinami. Żyjemy bowiem w bardzo późnych czasach, mój przyjacielu!

Piszę dla ciebie te wersy w 1007 roku hidżry lub – jak to liczą wyznawcy krzyża – w 1599 roku narodzin proroka Jezusa. Piszę ci o szczęśliwych czasach, kiedy ludzie spełnili swe pragnienia już tu, na ziemi, poprzez modlitwy, lub też czynili przerażające cuda swoimi zaklęciami.

Wówczas panował pokój, teraz trwa wojna. Wówczas było lato, a teraz nastała zima. Wówczas pragnąłem wojny i Allah na to przyzwolił, teraz tęsknię za pokojem, lecz Allah go nie zsyła. Wojska ciągną błotnistymi drogami na północ i południe, wschód i zachód, dowódcy ślą swym panom zabalsamowane głowy nieprzyjaciół, powstają piekielne machiny burzące i atakują nas pogańscy rycerze całego Frengistanu.

Opowiem ci o młodzieńczym wieku świata, o historii moich przodków, tak jak to słyszałem od mojej piastunki Halimy; historię wielkich wojen i moich narodzin, moje dzieciństwo, o którym słyszałem od naszego sługi Sejfiego, i o wspaniałych rzeczach, których strzeże już moja własna pamięć; te rzeczy są potworne, jednakże powiew Raju czyni je miłymi, bo byłem wówczas młody i początki też były młode. Dawne dzieje są mi drogie – nawet jeśli wiem, że wówczas byłem okrutny i szalony – bo pozbyłem się już wszelkiej nieprawości.
Pokój z nią!  (fragment)

Historia opowiedziana przez Isę wydaje się jednocześnie wyjątkowo prawdopodobna (z historycznego punktu widzenia) i zupełnie bajkowa i nierealna (ze względu na swój styl i wyczuwalną skłonność do przesady). Być może dlatego czyta się tę książkę tak przyjemnie...
Kamil Świątkowski, Blog "Przy kominku"

To jest naprawdę kawałek mistrzowskiej prozy, gdzie wiedza religijna miesza się z gnozą, a Bóg i wszystkiego Jego Wcielenia oraz Trójca Święta ulatują pod sufit i stamtąd śledzą ten pojedynek na objawione prawdy zostawiając ludziom wolną wolę, aby ta prowadziła ich na postronkach, po wykrotach, manowcach aż do Gehenny.
Gabriel Leonard Kamiński, Ksiazka.net.p

Barwna fabuła wciąga nas bez reszty, ale trzeba jeszcze dodać, że Viktor Horvath oczarowuje czytelników nie tylko trzymającą w napięciu i wartko toczącą się akcją, lecz także językiem, jakim napisana jest książka. W „Tureckim lustrze” otrzymujemy bowiem opowieść w iście bliskowschodnim stylu...
Marcin Mroziuk, Ksiazki.wp.pl