Głównym celem pracy jest ukazanie pochodzenia polskich gwarowych nazw dziko rosnących roślin zielnych na tle słowiańskim. Zebrany materiał gwarowy został porównany z zasobami historycznymi języka polskiego, materiałem słowiańskim, niemieckim, łacińskim, niekiedy greckim i nazwami roślin z innych języków europejskich, bo tylko poprzez taką konfrontację można wyrokować w sposób pewniejszy o etymologii. Autorka w miarę możliwości ustala, w jakim stopniu nazwy gwarowe są autentyczne, czyli stworzone rzeczywiście na polskim gruncie gwarowym, a w jakim stopniu są kontynuantami dawnych polskich nazw – czy to rodzimych, czy zapożyczonych bądź skalkowanych przez język polski. Zwraca uwagę, jak wiele wśród nazw gwarowych starych kalk, które do tej pory za kalki nie były uznawane. Wyglądają one bowiem na zupełnie rodzime, a nawet na autentycznie gwarowe, tymczasem ich tradycja jest długa i bogata, mają odpowiedniki także w językach niesłowiańskich, a korzenie ich sięgają często starożytności.

Jadwiga Waniakowa, ur. w roku 1964 w Stalowej Woli, absolwentka i profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, wicedyrektor Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk, przewodnicząca polskiego komitetu Atlasu Linguarum Europae (ALE) i polskiej komisji Ogólnosłowiańskiego atlasu językowego (OLA), zajmuje się słowiańskim językoznawstwem diachronicznym, etymologią, kontaktami językowymi i geolingwistyką. Opublikowała m. in. następujące monografie Nazwy dni tygodnia w językach indoeuropejskich (1998) i Polska naukowa terminologia astronomiczna (2003). Jest współredaktorką i współautorką 9 tomu Ogólnosłowiańskiego atlasu językowego pt. Человек (2009). Współpracowała też Wyrazy francuskiego pochodzenia we współczesnym języku polskim (2012).