Głównym zamiarem Daniela Natkańca było stworzenie wyczerpującej monografii na temat twórczości Michała Choromańskiego – jednego z najbardziej fascynujących komentatorów polskiego życia codziennego, kulturowego i politycznego drugiej połowy XX wieku. Poszczególne interpretacje poświęcone są jego powieściom, nowelom oraz dramatom. Autor podjął próbę umieszczenia tego dorobku w szerszym kontekście teoretycznoliterackim, tak aby rozpoznać określone idee realizowane przez pisarza zarówno w młodości, jak i pod koniec życia (chodzi nade wszystko o nowatorski sposób patrzenia na przed- i powojenną rzeczywistość oraz świat ludzkich emocji). W swoich rozważaniach Natkaniec skupił się zwłaszcza na postmodernistycznym oraz afektywnym wymiarze analizowanej spuścizny, dlatego w proponowanych tu odczytaniach wykorzystał znane i często przywoływane koncepcje badaczy postmodernizmu oraz krytyków zajmujących się studiami afektywnymi.


„Podjęto dotąd ledwie dwie próby monograficznego ujęcia twórczości Choromańskiego; mowa o książkach Seweryny Wysłouch (Proza Michała Choromańskiego z 1977 roku) oraz Andrzeja Konkowskiego (Michał Choromański, 1980). Stosunkowo szeroki zakres przedmiotowy ma również monografia Macieja Chowanioka Nietrafiony rytm. Wybrane problemy twórczości prozatorskiej Michała Choromańskiego, opublikowana w 2010 roku. Poza tymi pracami da się jeszcze wymienić liczną grupę artykułów i szkiców «wycinkowych», poświęconych wybranym aspektom twórczości autora Zazdrości i medycyny. Daniel Natkaniec skrupulatnie odnotował i scharakteryzował w zasadzie pełne pokłosie publikacyjne o Choromańskim, następnie uzasadnił konieczność przywrócenia jego twórczości do obiegu historycznoliterackiego i opracowania jej w sposób wykorzystujący now(sz)e języki badawcze. Pionierski charakter tej monografii nie ulega więc wątpliwości. Przywracając Choromańskiemu należne mu miejsce na mapie polskiej prozy XX wieku, wypełni ona dość dotkliwą lukę w historii rodzimej literatury nowoczesnej”.
Z recenzji prof. dr. hab. Tomasza Sobieraja