1. Eschatologia upojenia
2. Uchylić zasłonę śmierci
3. Nowożytne intermezzo
Antyk

1. Język – obraz – literatura
2. Pojęcia γραῦς i anus – sieć semantyczna „kobiecej starości”

2.1 Leksem γραῦς
2.2 Leksem anus

3. Leksykalizacja pojęcia „starej pijaczki”
4. Profile semantyczne „starej pijanej kobiety” w tekstach greckich i łacińskich

4.1 Wygląd i wiek: anus deformis
4.2 Usposobienie i typowe zachowania

4.2.1 Gadatliwość:Multiloqua et multibiba, est anus
4.2.2 Pijaństwo: nomen Leaenae est, multibiba atque merobiba
4.2.3 Rozwiązłość: „dostałem się na nocleg do pewnej karczmarki, niejakiej Meroe, starki wprawdzie, ale jeszcze mocno jurnej”

4.3 Typowe sytuacje, w których uczestniczą stare pijące kobiety
4.4 Typowe role społeczne związane ze starymi pijącymi kobietami

4.4.1 Rajfurki, hetery i karczmarki: „Na straży u drzwi stoi koczota starucha/ A ta lubi pociągnąć dobrze”
4.4.2 Piastunki „Kto ukochane twe dziecię…opróżnił?”
4.4.3 Kapłanki, guślarki, wiedźmy i bachantki: „Maciora w ludzkim kształcie, pijaczka i wiedźma”

5. Stara baba to dzban na wino
6. Językowy obraz reviviscentia

1. Pocieszająca moc obrazów
2. Postać – wizerunek – znak: „Lubieżna i pijana starucha o twarzy bardzo szpetnej”
3. Obraz i literatura

3.1 Žραῦς μέθσση w brzuchu wieloryba – literacki obraz przejścia

3.1.1.Stara pijaczka, kordaks i ketos
3.1.2 Konstrukcja postaci
3.1.3 Konstrukcja sceny

3.2. Fantasmagoria śmierci vs fantasmagoria obrazu

4. Obraz i sztuka

4.1 Žραῦς οἰνοφόρος – „starucha pełna wina”
4.2 Rodzina przedstawień typu anus ebria w okresie hellenistycznym i rzymskim
4.3 Archaiczne i klasyczne prototypy
4.4 Rzymskie kopie γραῦς οἰνοφόρος – analiza semantyczna obrazu

4.4.1 „Starość bowiem cień śmierci rzuca” – kobieca starość jako znak
4.4.2 Ekspresja twarzy
4.4.3 Strój
4.4.4 „Zataczająca się od pijaństwa flasza” – atrybut
4.4.5 „Gromada starych wiedźm, siedząca/ W kuczki, w żałości grzęznąc niemey” – pozycja postaci

4.5 Anus ebria est Zmyrnae in primis incluta – stara pijaczka ze Smyrny

4.5.1 Pliniusz, Mucjanus i Myron
4.5.2 Kontekst religijny smyrneńskiej rzeźby

4.6 Funkcja rzymskich kopii

5. Žραῦς οἰνοφόρος jako znak remediatio i zwycięstwa wina
6. „Co ostatecznie w tej babie siedzi?”
7. La monde renversé
Współczesność

1. Podejście metodologiczne: analiza semantyczna i onomazjologiczna

1.1.1 Zespół cech definicyjnych i fasety (aspekty znaczenia)
1.1.2 Kolokacje i pozycje składniowe

2. Pojęcie „starej pijanej kobiety” w ujęciu onomazjologicznym
3. Struktura kognitywna leksemu „baba”

3.1.1 Etymologia
3.1.2 Współczesne znaczenia
3.1.3 Rodzina słowotwórcza wyrazu „baba”
3.1.4 Frazeologia
3.1.5 Kolokacje
3.1.6 Parametry semantyczne
3.1.7 Definicja kognitywna słowa „baba”

4. Pozostałe leksemy

4.1.1 Żona
4.1.2 Matka
4.1.3 Kobieta
4.1.4 Niewiasta
4.1.5 Pani
4.1.6 Dziewczyna
4.1.7 Starucha

5. Atrybut upojenia
6. Figura „starej pijanej kobiety” w folklorze oraz literaturze staropolskiej

1. „Dlaczego nie chcecie stworzyć mitologii nowej?”
2. Dionizyjska baba

2.1 „Raskolnikow uderza siekierą”
2.2 „Lubię stare kobiety”
2.3 Źródło młodości
2.4 „Piję późne wino”
2.5 „Szczęśliwa jak hipopotam”
2.6 „A ja cię synku rodziłam na wieczne konanie”
2.7 „Dziecko to ja”
2.8 Stary Sokrates – stara Baubo
2.9 „Wciągnę go w siebie”
2.10 „Na pohybel szczawiom!”
2.11 „Nigdy jeszcze tak władczy nie wydał się Eros”
2.12 „Won ty z cuchnącą dziurą”
2.13 „Ciągle coś dźwigam, jak ten tragarz stary:/ Ciebie przygniotą już milsze ciężary”
2.14 „Stary lubieżny dziadu pora tobie do grobu”
2.15„Szalona starość”
2.16 Wie eine Mädchen
2.17„Oszukana”
2.18 Pergamońscy barbarzyńcy
2.19 Omofagia
2.20 Stara Ofelia

1. „Filozofia…żeńskiej szpary”
2. Je déteste mon visage
3. „Ta stara pijaczka – Europa”