Jan Woleński kolejno rozważa pojęcie logiki i jej historię, dwie podstawowe teorie logiczne, to jest rachunek zdań i logikę predykatów, metalogiczną definicję logiki, uniwersalność i normatywność logiki, monizm i pluralizm w pojmowaniu logiki wraz z dyskusją o zakresie logiki w związku z logikami nieklasycznymi i systemami logicznymi wyższych rzędów, problem prawdy logicznej oraz genezę kompetencji logicznej. Kwestie te są rozpatrywane z wykorzystaniem narzędzi formalnych. Filozofia logiki jest filozofią i podziela fundamentalną cechę wszelkich rozważań o charakterze filozoficznym, mianowicie kontrowersyjność proponowanych rozwiązań, co sprawia, że trudno oczekiwać jakiegoś jednego powszechnie ustalonego stanowiska, nawet wśród specjalistów. Autor broni poglądu, zgodnie z którym, pomimo wielości systemów zwanych logicznymi, tylko tak zwana logika pierwszego rzędu spełnia warunek uniwersalności, najbardziej istotny dla określenia logiki.


Książka napisana jest bardzo kompetentnie i przystępnie, co zasługuje na szczególne podkreślenie, jako że traktuje o zagadnieniach trudnych. Wszelkie rozważania przedstawiono w szerokim kontekście historycznym, imponuje też ogromna erudycja Autora i jego znajomość literatury zarówno polskiej, jak i obcej, pozycji dawnych oraz współczesnych, w tym najnowszych. Wszystko to czyni publikację ważną i bardzo potrzebną. Nie ma podobnej pozycji w polskiej literaturze logicznej, a zapewne niewiele jest takich w literaturze światowej.
Z recenzji prof. Romana Murawskiego