Zaburzenia ruchowe w neurologii to jeden z najtrudniejszych interpretacyjnie problemów klinicznych. Klasyfikacja w właściwe rozpoznanie charakteru ruchów może w krótkim czasie doprowadzić do prawidłowego rozpoznania choroby, a niejednokrotnie do skutecznego jej leczenia. Niewłaściwie rozpoznanie może się przyczynić do różnych błędnych prób leczenia ze wszystkimi ich konsekwencjami, takimi jak działania niepożądane leków, które mogą być kolejnymi, jatrogennymi już zaburzeniami ruchowymi. Jeszcze większe znaczenie ma trafne rozpoznanie charakteru ruchów przy podejmowaniu decyzji o leczeniu operacyjnym (stereotaktycznym), które coraz częściej stosują neurolodzy i neurochirurdzy (…).

Atlas ruchów mimowolnych stanowi wnikliwy przegląd niemal wszystkich podstawowych zaburzeń ruchowych (…).

Zwięzłe opisy w sposób wyczerpujący definiują charakter zaburzeń ruchowych, wskazując na cechy różnicujące z podobnymi ruchami, a także zwracają uwagę na ich możliwy związek z jednostkami chorobowymi i innymi przyczynami. W wielu miejscach odwołują się one także do przyjętych w piśmiennictwie definicji czy klasyfikacji (np. w omawianiu drżenia czy dystonii) (…).

Atlas będzie niezwykle cenną pomocą w zagłębianiu książkowej wiedzy neurologicznej przez lekarzy w trakcie specjalizacji (znacznie łatwiej zapamiętuje się to, co się także zobaczyło), a zapewne też pomoże doświadczonym neurologom w stawianiu rozpoznań i da możliwość weryfikacji utartych poglądów i przyzwyczajeń diagnostycznych.