Książka Mieke Bal stanowi syntezę narratologii, dziedziny ważnej dla wielu dyscyplin, by wymienić naukę o literaturze i nauki o innych sztukach, antropologię, kulturoznawstwo, folklorystykę; interesuje się nią także filozofia. Autorka w pełni zdaje sobie sprawę z interdyscyplinarności tej subdyscypliny i szczególnie ją podkreśla...

Książka prof. Mieke Bal to rozumny kompromis między post-Proppowska narratologią oraz teorią powieści. Przedstawiony tu zarys teorii tekstu narracyjnego z powodzeniem może zostać zaakceptowany przez czytelników preferujących którykolwiek ze wspomnianych wyżej nurtów teoretycznoliterackich.


Książka oferuje czytelnikom narzędzia, które pozwolą opisać, a następnie zinterpretować teksty narracyjne. Nie znaczy to, że zaproponowana tu teoria jest „maszyną”, do której ktoś z jednej strony wkłada tekst i oczekuje, że po drugiej stronie pojawi się jego adekwatny opis. Zaprezentowane pojęcia należy uznać za intelektualne narzędzia pomagające w interpretacji. Są one przydatne, ponieważ pozwalają użytkownikom na sformułowanie opisu interpretacyjnego w taki sposób, że będzie on przystępny dla innych. Wgląd w abstrakcyjny system narracyjny może także ułatwić odkrywanie właściwości tekstu. Nade wszystko jednak przedstawione tutaj pojęcia przyczyniają się do zwiększania wiedzy czytelników poprzez zachęcanie ich do artykułowania tego, co zrozumieli, albo wydaje im się, że zrozumieli, podczas lektury lub innego rodzaju „przetwarzania” artefaktu narracyjnego.