Recenzowana praca składa się z pięciu rozdziałów ułożonych w logicznej kolejności. Autor rozpoczyna swoje rozważania od określenia miejsca uczelni w systemie prawa administracyjnego. Następnie przechodzi do charakterystyki jej otoczenia społeczno-gospodarczego, a kończy na koncepcji wielopłaszczyznowej współpracy uczelni z otoczeniem społeczno-gospodarczym, formułując wnioski de lege ferenda.
Recenzowana praca dotyczy niezwykle ważnej i aktualnej kwestii, jaką jest otoczenie społeczno-gospodarcze uczelni. Współczesny Uniwersytet, w związku ze zmianami wprowadzonymi „Konstytucją dla Nauki”, otrzymał misję budowania i rozwijania relacji z otoczeniem. Autor podjął się więc analizy całkiem nowego zagadnienia. Z tego względu monografia należy do pierwszych opracowań we wskazanym zakresie.
Oprócz gruntownej analizy otoczenia uczelni Autor sytuuje tę instytucję w systemie prawa administracyjnego, przywołując wielu Szacownych Autorów – „Filary Prawa Administracyjnego”. Dzięki temu zagadnienia wprowadzające mają solidne podstawy i doskonale sytuują recenzowaną pracę na tle innych publikacji z pogranicza materialnego i ustrojowego prawa administracyjnego.
Ocena przyjętej metodologii badawczej pozostałych aspektów związanych z analizą opracowanego problemu jest nie tylko pozytywna, ale wręcz wysoka. Autor podjął się charakterystyki nowego tematu i poradził sobie z tym zadaniem bardzo dobrze, czego dowodzą wszystkie logiczne wywody.
Z recenzji dr hab. Ewy Szewczyk, prof. Uniwersytetu Zielonogórskiego

Współcześnie szkolnictwo wyższe podlega reformom, które mają charakter w dużej mierze polityczny oraz prawny. Równocześnie sama konieczność określonych reform wynika również ze zmieniających się warunków społecznych, gospodarczych oraz kulturowych. W dzisiejszych czasach uczelnia nie może być podmiotem wyizolowanym z życia społeczno-gospodarczego. Współpraca uczelni z otoczeniem społeczno-gospodarczym może przyczynić się w znacznej mierze do rozwoju uczelni, podmiotów współpracujących, jak również generalnie państwa i społeczeństwa. Korzyści płynące z wieloaspektowej współpracy uczelni z otoczeniem społeczno-gospodarczym zostały już zauważone w różnych państwach, a efekty jej są dostrzegalne i często przewyższają pierwotne prognozy rozwoju społeczno-gospodarczo-kulturalnego społeczeństw. Uczelnię należy traktować jako korporację oraz ważny desygnat niematerialnego i materialnego dziedzictwa kulturowego, dlatego też nie można doprowadzić do całkowitego urynkowienia uczelni. Tworząc system prawny szkolnictwa wyższego konieczne jest zatem wprowadzenie wielowymiarowego modelu współpracy uczelni z otoczeniem społeczno-gospodarczym.
W monografii dokonano omówienia miejsca uczelni w systemie prawa administracyjnego uwzględniając uwagi de lege lata oraz de lege ferenda w odniesieniu do polskiego modelu szkolnictwa wyższego, analizy otoczenia społeczno-gospodarczego uczelni w systemie prawa powszechnie obowiązującego w Polsce, zdefiniowano pojęcie otoczenia społeczno-gospodarczego uczelni, formy współpracy uczelni z otoczeniem społeczno-gospodarczym z uwzględnieniem przykładów takiej współpracy w wybranych państwach, przeanalizowano (de lege lata) istniejące rozwiązania prawne w zakresie współpracy uczelni z otoczeniem społeczno-gospodarczym, podejmując również tę kwestię również w perspektywie poprzedniego stanu prawnego oraz projektów reformy szkolnictwa wyższego w Polsce, a także zaproponowano koncepcję wielopłaszczyznowej współpracy uczelni z otoczeniem społeczno-gospodarczym, która ma charakter de lege ferenda.
Zaproponowana koncepcja wielopłaszczyznowej współpracy uczelni z otoczeniem społeczno-gospodarczym ma charakter uniwersalny i może być wykorzystana przez teoretyków i praktyków prawa, prawodawców różnych państw, zwłaszcza że opiera się również na analizie międzynarodowej literatury przedmiotu, organy administracji rządowej i samorządowej, a także przez twórców statutów uczelni, jak również organy administrujące uczelniami i przedstawicieli otoczenia społeczno-gospodarczego uczelni, przedsiębiorców oraz studentów.

Mgr Adam Kozień – doktorant w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych Uniwersytetu Jagiellońskiego w dyscyplinie nauki prawne oraz w Katedrze Prawa Administracyjnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, aplikant adwokacki Krakowskiej Izby Adwokackiej, laureat VIII edycji Diamentowego Grantu, absolwent studiów stacjonarnych magisterskich na kierunku prawo na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, absolwent Szkoły Prawa Niemieckiego oraz Szkoły Prawa Austriackiego, sekretarz Stowarzyszenia „Instytut Prawa Ochrony Dziedzictwa”.